stupid test was worth it.. bwahahahha

natawa ako sa resulta

ano ang pwedeng gawin sa 3 oras na vacant?

New Blog

May bago na akong blog. Napagtanto ko lang na ayoko sa nangyayari sa luma kong blog. Ayoko na sa puro personalities ang laman ng dashboard ko. Ayoko na puro follow this blog ek ek na may link na akala mo original niya. Ayoko na sa tumblr na puro obsessed sa followers na ginagamit lang ang tumblr for money. Ayoko na muna sa mga tao. Gusto ko na muna iappreciate ang tumblr bilang blog na nag-iinspire for creativity dahil nakakapagod na sa mata ang mga nakikita ko. PS : This doesn’t mean that this blog will become inactive and shitty. It is just that I will be more active to my new blog (not a secondary blog) than this mrnonsense account. For a while I would just like to appreciate the awesomeness of tumblr and not the i-can-relate-to-you type of blog, and full of shitty personalities being reblogged because of their looks and not their originality. If you want to stay connected you may follow my new account. I WILL NOT LEAVE THIS ACCOUNT (MRNONSENSE) FOR FOREVER.. PROMISE I’LL BE BACK VISITING THIS STILL rustypeasizedbrain.tumblr.com

Sa wakas natapos rin ang Harry Potter..

ngayon ko lang natapos ang Harry Potter Movies 8/8..

And yes, nasiyahan talaga ako, kahit na alam ko na ang mga mangyayari dahil sa tumblr na puro spoiler.. hahahahahahahahhaha.. Pero nakakawala talaga ng suspense yung ganoon.

Masasabi ko na kahit Deathly Hallows lang makakagawa na ng series kasi dun lang talaga nagkaroon ng protagonist and doon lang pinaka unexpected ang mga mangyayari. Naisip ko lang din na kung ung Hunger Games pala ginawang 2 parts ang laking tulong.

Gaya nung kay Snape, ganoong emotion ung inaasahan ko sa pagkamatay ni Rue sa THG.. (abangan ko na lang ung kay Finnick)

Harry Potter and The Seven Horcruxes, mas maganda sana gawing series.

Pero promise ngayon ko lang talaga naappreciate lahat ng posts sa tumblr, and sana napanood ko sya ng mas maaga.. kahit yung anim bago lumabas ung 7 and 8..

Picture2x

Eto na rin sa wakas ang araw na pinakaaantay ng marami sa amin…

Kanina Pinicturan na kami para sa graduation at sa yearbook namin. Medyo late na kasi maraming beses na rin namang na postpone dahil sa mga bagay na hindi ganoon talaga kalinaw. So iyon na nga, naghanda kami.

Sa isang iglap naging beauty parlor ang room namin. Sa isang tabi may nagpaplantsa ng buhok, sa kabila ganoon din, sa kabila ulit may nagkukulot, sa kabila may pila ng nagpapafoundation at eyeliner at iba pa, sa kabila may nagwawax ng buhok. Kanina ko naisip kung paano natitiis ng maraming babae ang maglagay ng sobrang kapal na make-up. Nilagyan din kasi nila ako ng foundation, tapos concealer, tapos powder na sobrang kapal na kamukha ko na si Edward Cullen - sobrang puti talaga (pero sabi ng iba tama lang naman daw talaga).

Kaya iyon punas-punas din. Tapos hindi ko namalayan ako na lang pala ang naiwan na lalaki sa room. Yung iba kasi nandoon na sa kabilang kwarto, yung iba naman nasa kung saan. Kaya iyon pumunta na ako sa kabilang kwarto kung nasaan yung magpipicture. Wala naman masyadong violent reaction mula sa kanila maliban sa namumuo na raw yung sa mukha ko. Hindi ko naman talaga kung ano na ang itsura ko kaya kaunting punas nanaman.

Then turn ko na humarap sa camera. Sinuotan na ako ng gown at pinahawak ang toga, kaunting side view at kaunting tagilid ng ulo. Then BAM, tapos na ang part 1. Then sinuot sa akin ni Manong Cameraman yung toga. Tapos kuha, tapos tapos na!

Sabi sa akin ng mga kaklase kong nakakita sa akin iba raw ang itsura ko noong picturan raw. May sinasabi silang seryoso raw na parang pang kolehiyo raw yung pose ko na ewan. Hindi ko naman nakita kung ano kinalabasan. Basta ang inalala ko lang noon yung sabi sa akin ng klasmeyt ko na kung hindi raw labas ang ngipin sa pagsmile, medyo lakihan ko raw ang ngiti ko kasi magmumukhang natatae lang. Ewan ko. Hindi ko rin alam mukha ko. Bahala na

NAT: Ang katapusan..

What Is Maturity 

What is maturity ? Maturity is the ability to control anger and settle differences without violence or destruction. Maturity is patience. It is the willingness to pass up immediate pleasure in favor of the long-term gain. Maturity is perseverance, the ability to sweat out a project or a situation in spite of heavy opposition and discouraging set-backs. Maturity is the capacity to face unpleasantness and frustration, discomfort and defeat, without complaint or collapse. Maturity is humility. It is being big enough to say, “I was wrong.” And, when right, the mature person need not experience the satisfaction of saying, “I told you so.” 

Maturity is the ability to make a decision and stand by it. The immature spend their lives exploring endless possibilities; then they do nothing.

Maturity means dependability, keeping one’s word, coming through in a crisis. The immature are masters of the alibi. They are the confused and the disorganized. Their lives are a maze of broken promises, former friends, unfinished business, and good intentions that somehow never materialize.

Maturity is the art of living in peace with that which we cannot change, the courage to change that which should be changed — and the wisdom to know the difference.

Isa sa mga text na nasa test..

well, para sa amin NAT na ang katapusan. Ang huling test at ang nagsusuma sa apat na taon namin sa eskwelahan. Maraming kasinungalingan na ang binuo ng mga teacher para lamang galingan ng mga mag-aaral sa test. Marami na ring paraan ng panghuhula sa test ang itinuro sa amin. Nakakatawang isipin na makalipas ang apat na taon ng pahihirap, kami rin mismo ang sasabihan na magshare ng sagot sa katabi.

PS: Para dun sa nasa taas, iyon na ang next level..

Mabuti pa ang ipis, tinitilian mo kapag dumaraan.. pag ako parang wala lang sa iyo..

My Valencia Search Contest Piece

Our Poor Kababayans

The recent earthquake in Visiyas has put our poor monkey brothers in great misery. With their houses destroyed and empty stomachs, these useless animals are in need for our help. That is why we think the government should allocate more budget in bribing senator-judges in the impeachment of Chief Justice Renato Corona.

First of all, we think that these monkeys can live on their own. Well, they have survived for quite a long  time. Plus, only more or less 50 people died, and there are still many of them in other areas which we may use as housemaids and prostitutes here in Manila. They don’t need the president, and please, he is busy courting this hot Korean girl she met. And as if we Manilenos don’t know that they would rather go to Wil Time Bigtime, dance their asses off, have fun, tell the pathetic host how handsome he is, or cry their eyes out, and have money.

They are just being whiners — attention whores. Of course everyone needs food, water, and shelter. Let us make it equal for everybody. Besides, there are these monkey-feeding institutions, foundations, and alike who can feed these stomach-fillers. The government should give more attention to more corruption, keeping their pockets and stomachs full, and most especially, in the building of a dictatorship by kicking out everyone who will stand in their way.

The new administration, we can say has really changed us Filipinos. One example is by changing our afternoon habit of watching soap operas into watching the ongoing impeachment trial even without understanding anything. it is just like K-Pop — we listen,get entertained, but do not comprehend, but who cares? And the monkeys, should we care about them? Feel guilty for not helping them? It is their misfortune to be struck by an earthquake. 

• Write a 4-paragraph satirical editorial regarding on how the government treats the urgent need of the victims of the earthquake

March 21 is the date..

by that time wala na akong ginagawa siguro at puro graduation na lang ang aatupagin, kaya naman sure ako na mapapanuod ko to. Kailangan talaga at hindi na ako makapag-antay.. :DD

I passed UPCAT, ACET, USTET, DLSUCET.. now what?

Una, grateful ako, sobra. Hindi ko alam kung paano ko nagawa o kung ano nangyari pero naganap. My friends and relatives congratulated me, nagdadagsaan nga eh, pero naisip ko, ano naman kung nakapasa ako?

Hindi naman ibig sabihin nito makakagraduate ako ng Summa Cum Laude o makakahanap ng trabaho na malaki ang kita. Nakikita ko lang kasi ang mga kaibigan ko na parang bilib na bilib sa isang katotohanan na hindi pa naman nangyayari.

Katotohan pero hindi pa nangyayari - dulot na rin siguro ng power of mind na mas gusto kong sabihin sa ganitong paraan. Gusto ko lang ipaliwanag na wala namang magbabago, walang mangyayari, hindi ka rerespituhin ng lahat ng tao dahil dito.

Nauunawaan ko na sa akin pa rin babalik ang lahat. Ako at wala sa kung ano mang recognition o achievement ang makapagdidikta ng hinaharap.

Ayoko nang isipin pero paano kaya kung hindi ako nakapasa. Magiging bitter din kaya ako? Madedepress kaya ako? Walang magbabago.

Pero ang kailangan ko talaga ngayon, iskolarsyip! Gud luck na lang sa DOST kung makukuha ko ba at SYDP. whew!

UNANG UNA AT BUMABANDERA!

HUMAYGAD